احمد منزوى

147

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

نيست كه بنده را توفيق بخشيد تا به ذكر لا إله الا الله مشغول گردد . و اين زمان چون فرزند محترم درويش عطاء الله ( نسخهء لاجوردى ) . نسخه‌ها 2 / 1062 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 104 « ديوان امين فارسى » ؛ نفيسى 1 / 208 ، همانجا 2 / 762 ؛ رياض العارفين 53 ؛ اعلام 1 / 238 امين فارسى . آشنايى با چند نسخهء خطى 1 / 114 نسخهء لاجوردى ؛ مجلس ش 11 / 66 نجم ؛ نشريه 5 / 203 . * بدايت [ چنين ] المخلوق . از جمال محمد ، كه روزگارش به دست نيامد جز آنكه نسخه نوشتهء 1215 ق . است . گفتارى است در معرفت نفس و عقل ، در 5 « باب » : دل ، عقل ، نفس ، عشق و حسن . آغاز : حمد بىنهايت مر خداى را عزّ و جل ، كه دل‌هاى انسان را به چراغ عقل منور ساخته . داكا ، گنجينهء حكيم حبيب الرحمان ش 181 [ كتابدارى ، دفتر 36 س 1380 خ ، ص 50 ] . * بدايت و نهايت درويشى . از برهان بلخى ، برهان الدين مظفر فرزند شمس فرزند على فرزند حميد الدين . از پارسىگويان سدهء 8 ق ، وى در بلخ زاده همراه پدر به هند رفته از مريدان احمد منيرى شده ، در 788 و يا 803 ق درگذشته است . صفا 3 / 1056 به تفصيل . * بدايع الاسرار . بدايع نگار لاهوتى تفرشى ، متخلص به محسن ، محسن فرزند مصطفى وكيل لشكر . چاپ : تهران ، 1332 ق ، سنگى ، 144 ص . از هموست « بدايع الاحكام » در فقه ( ذريعه 23 / 61 ) . ذريعه 3 / 62 ؛ مشار 1 / 703 . تبريز ، دانشگاه ، تسبيحى 10 . * بدايع الاسرار : ترجمه خلاصة الاذكار . متن از فيض كاشانى ( ذريعه 7 / 211 ) . ترجمه از ناشناس . آغاز افتاده . ذريعه 4 / 100 « ترجمهء خلاصة الاذكار » از امير قوام الدين محمد سيفى قزوينى ( - بحر المغفره ) كه به شيخ على خان وزير شاه سليمان ( د 1101 ق / 1690 م ) پيشكش كرده است . قم ، حجتيه 3 . * بدايع الدهور . ميرزا عبد القادر بيدل عظيم آبادى ( د 1130 / 1717 م ) . براى كارهايش ( - مشترك 5 / 293 ) . به شيوهء « گلستان » و « بهارستان » ، آميخته با « حكايت‌ها » . صفا 5 / 1462 ؛ 1974 ؛ اعلام 1 / 340 بيدل دهلوى . بلوشه 4 / 201 . * بدر الشروح : شرح ديوان حافظ . بدر الدين اكبرآبادى ، چاپ : عبد الاحد ، دهلى ، 1904 م ، سنگى ، 754 ص . ( - بدر الشروح : شرح اسكندر نامهء نظامى ، كه جز اين است ) ( - شرح ديوان حافظ ، ص 552 ) . موزهء بريتانيا چاپى 469 . * بدرقة السالكين . غلام رسول خلوت نقشبندى ، مريد حضرت محمد شهريار ، به خواهش حافظ محمد وارث نقشبندى ، « در منازل سلوك و بيان قواعد مفصلهء مصطلحهء